گزیده ای از ناب ترین اشعار معروف نظامی گنجوری در مورد عشق و زندگی در قالب تک بیتی های زیبا و ماندگار را ارائه کرده ایم که می توانید برای پست، کپشن و استوری اینستاگرام به کار ببرید.
***
کسی کز عشق خالی شد فسردهست
گرش صد جان بود بیعشق مُردهست
******
گر از بند تو خود جویم جدایی
ز بند دل کجا یابم رهایی
******
کسی کز عشق خالی شد فسردهست
گرش صد جان بود بیعشق مُردهست
******
پـرورده عـــشق شــد ســرشتـــم
جـــز عـــشق مــباد ســرنوشتــم
******
بگفت از عشق کارت سخت زار است
بگفت از عاشقی خوش تر چکار است
******
دایه ی دانای تو شد روزگار
نیک و بد خویش بدو واگذار
******
همه روز را روزگارست نام
یکی روز دانه ست و یک روز دام
******
بنگر به روی زرد من، وز سینه بنشان گرد من
تا چند باشی درد من؟ درمان من شو ساعتی
******
گر اندیشه کنی از راه بینش
به عشق است ایستاده آفرینش
******
می و معشوق و گلزار و جوانی
ازین خوشتر نباشد زندگانی
******
عتاب از حد گذشته جنگ باشد
زمین چون سخت گردد سنگ باشد
******
زین پس تو و من، من و تو زین پس
یک دل به میان ما دو تن بس
******
جهان غم نیرزد به شادی گرای
نه کز بهر غم کرده اند این سرای
******
زور جهان بیش ز بازوی توست
سنگ وی افزون ز ترازوی توست
******
خیز و غمی می خور و خوش می نشین
گاه چنان باید و گاهی چنین
******
دایم دل تو حزین نماند
یکسان فلک این چنین نماند
******
عشق از دل من توان ستردن
گر ریگ زمین توان شمردن
******
پرورده عشق شد سرشتم
جز عشق مباد سرنوشتم
******
منم عاشق مرا غم سازگار است
تو معشوقی ترا با غم چکار است
******
خمیده پشت از آن گشتند پیران جهاندیده
که اندر خاک می جویند ایام جوانی را
******
ز هستی تا عدم مویی امید است
مگر کان موی خود موی سپید است
******
به هنگام سختی مشو ناامید
کز ابر سیه بارد آب سپید
******
نروید تخم کس بی دانه ی عشق
کس ایمن نیست جز در خانه ی عشق
******
نپرسیده هر کو سخن یاد کرد
همه گفته خویش را باد کرد
******
کسی کز عشق خالی شد فسرده ست
گرش صد جان بود بی عشق مُرده ست
******
هر که ز آموختن ندارد ننگ
دُر برآرد ز آب و لعل از سنگ
******
آن چه تغیر نپذیرد تویی
وانکه نمردست و نمیرد تویی
******
مرا تا دل بود دلبر تو باشی
ز جان بگذر که جان پرور تو باشی
******
ز سوز عشق بهتر در جهان چیست
که بی او گل نخندید، ابر نگریست
******
هر که تو بینی ز سپید و سیاه
بر سر کاریست در این کارگاه
******
سخن گفتن آنگه بود سودمند
کز آن گفتن آوازه گردد بلند
******
از پای فتاده ام چه تدبیر
ای دوست بیا و دست من گیر
******
چو کس جز تو ندارم یار و غمخوار
مرا بی یار و بی غمخوار مگذار
******
اگر روزی دهی ور جان ستانی
تو دانی هرچه خواهی کن تو دانی
******
بهاری داری از وی بر خور امروز
که هر فصلی نخواهد بود نوروز
******
کم خود نخواهی، کم کس مگیر
ممیران کسی را و هرگز ممیر
******
جوانی چیست سودایی ست در سر
وزآن سودا تمنایی میسر
