غزل شماره 428 دیوان حافظ : سحرگاهان که مخمور شبانه

سحرگاهان که مخمور شبانه
گرفتم باده با چنگ و چغانه

نهادم عقل را ره توشه از می
ز شهر هستیش کردم روانه

نگار می فروشم عشوه‌ای داد
که ایمن گشتم از مکر زمانه

ز ساقی کمان ابرو شنیدم
که ای تیر ملامت را نشانه

نبندی زان میان طرفی کمروار
اگر خود را ببینی در میانه

برو این دام بر مرغی دگر نه
که عنقا را بلند است آشیانه

که بندد طرف وصل از حسن شاهی
که با خود عشق بازد جاودانه

ندیم و مطرب و ساقی همه اوست
خیال آب و گل در ره بهانه

بده کشتی می تا خوش برانیم
از این دریای ناپیداکرانه

وجود ما معماییست حافظ
که تحقیقش فسون است و فسانه

تعبیر غزل شماره 428 حافظ در فال شما :

افراد فریبکار و دورو اطراف شما را احاطه کرده و قصد سواستفاده و توطئه چینی دارند. همه چیز را به خداوند بسپرید که او آسیب های و افکار پلید افراد حسود را دفع خواهد کرد.

به لطف اراده و تلاش هایی که کرده اید، روزهای غم و سختی به پایان رسیده است. معمایی فکر شما را به خود مشغول کرده که حل آن مدت ها طول خواهد کشید.

برای مشاهده فال حافظ خود، ابتدا نیت کرده سپس روی دکمه زیر کلیک فرمایید :

فال حافظ - کلیک کنید

ای حافظ شیرازی تو محرم هر رازی؛
تو را به خدا و به شاخ نبات ات قسم می دهم که هر چه صلاح و مصلحت می بینی برایم آشکار و آرزوی مرا بر آورده سازی