انشا در مورد ضرب المثل گندم از گندم بروید جو ز جو

معنی و داستان گندم از گندم بروید جو ز جو
انشا درباره گندم از گندم بروید جو ز جو

ضرب المثل “گندم از گندم بروید جو ز جو” یک مصرع بر گرفته از مثنوی معنوی مولوی است که شعر کامل آن به این شرح است:

از مکافات عمل غافل مشو
گندم از گندم بروید جو ز جو
چیست احسان را مکافات ای پسر
لطف و احسان و ثوابِ معتبر

شاعر در این شعر می گوید اگر گندم بکارید چیزی که به دست می آورید هم گندم خواهد بود و اگر جو بکارید نباید انتظار بر داشت گندم داشته باشید به این معنی که اگر به کسی بدی کردید نباید انتظار خوبی از طرف مقابل داشته باشید.

ضرب المثل “گندم از گندم بروید جو ز جو” به شخص شونده یاد آوری می کند که نباید از مکافات عمل غافل شد زیرا هر کس به اندازه ی ذره ای بدی کند و یا خوبی، حتما نتیجه ی آن را خواهد دید.

اعمال بد، نتایج بدی به دنبال خواهند داشت و در جایی که اصلا فکرش را نمی کنیم گریبان ما را خواهند گرفت و بر عکس اگر جایی خوبی کردیم حتما پاداش آن را دیر یا زود خواهیم گرفت.

خوبی و بدی حتی اگر بسیار هم کم و نا چیز باشند در زندگی بی اثر نیستند و هر اتفاقی فارغ از بزرگی و کوچکی در زندگی آینده ی ما تاثیر گذار است.

مثلا گاهی ممکن است به خاطر کوچک ترین حرفی، زندگی چندین نفر از هم بپاشد حرفی که اگر زده نمی شد چنین نتیجه ای هم به دنبال نداشت و این مسئله ثابت می کند که حرف ها و اتفاقات کوچک تا چه اندازه می تواند در زندگی خود ما و دیگران تاثیر بگذارد.

مراقبت در رفتار و گفتار، از چنان اهمیت ویژه ای بر خوردار است که خداوند متعال در قرآن کریم نیز بار ها به آن اشاره کرده و به انسان ها یاد آوری می کند تا مراقب اعمال و رفتارشان باشند زیرا نتایج آن ها را خواهند دید.

آیه های زیر مثالی برای این مطلب هستند.

سوره اسراء آیه 7

إِنْ أَحْسَنتُمْ أَحْسَنتُمْ لِأَنفُسِکُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا

اگر نیکى کنید به خود نیکى کرده ‏اید و اگر بدى کنید به خود [بد نموده‏ اید]

سوره فصلت آیه 46

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاء فَعَلَیْهَا وَمَا رَبُّکَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِیدِ ﴿۴۶﴾

و هر کس که کارى شایسته پیشه کند، به سود خود اوست، و هر کس کارى بد پیش گیرد، به زیان خود اوست، و پروردگارت در حق بندگان ستمگر نیست.‏

سوره جاثیه آیه 15

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاء فَعَلَیْهَا ثُمَّ إِلَى رَبِّکُمْ تُرْجَعُونَ ﴿۱۵﴾

هر که کارى شایسته کند به سود خود اوست و هر که بدى کند به زیانش باشد سپس به سوى پروردگار تان بر گردانیده مى ‏شوید.