انشا در مورد سیل و کمک به سیل زدگان

انشا در مورد سیل و کمک به سیل زدگان
انشا در مورد سیل و کمک به سیل زدگان

تا یک سال پیش هر وقت درباره ی سیل صحبتی می شد، آن را یک اتفاق دور می دانستم و تصوری از خرابی هایی که می تواند به وجود آورد، نداشتم.

اما با شروع سال 98 تازه فهمیدم که سیل چیست و چه اندازه ویرانگر است.

دقیقا در روز های اول عید بود که همه قصد مسافرت داشتند اما اخبار اعلام می کرد که مردم مراقب باشند و وارد جاده ها نشوند تا از خطر سیل دور بمانند، متاسفانه بعضی از افراد از چند روز پیش، مسافرت خود را آغاز کرده و برخی نیز خطر را خیلی جدی نگرفتند و به مسافرت رفتند.

بارش باران در بیش تر شهر های کشور مان شدید و متوالی بود و همین باعث شده بود بسیاری از شهر ها دچار سیل شوند، از شمال تا جنوب کشور مردم در گیر سیل بودند و خسارات جدی به خانه ها و اموال شان وارد شده بود.

متاسفانه تعداد زیادی از مردم نیز در همین سیل جان خود را از دست دادند، حتی آن هایی که فکر می کردند در مکان مناسبی هستند نیز یک دفعه دچار سیل شدند، مثلا در یکی از خیابان های شیراز که محل چادر زدن و ایستادن بسیاری از مسافران بود در چند دقیقه سیل شدیدی راه افتاد و باعث مرگ چندین نفر شد.

ما به خاطر همین اتفاقات، در خانه ماندیم و هر روز اخبار سیل را از طریق تلویزیون و اینترنت دنبال می کردیم، اخباری که همه ی ما را ناراحت و بسیار نگران کرده بود.

هر روز تعداد زیادی می مردند و خانه های بیش تری خراب می شدند و کلیپ هایی که از این اتفاقات در فضای مجازی پخش می شد وحشت ما را بیش تر می کرد.

قسمت غم انگیز ماجرا این بود که بیش تر مختصصان می گفتند امکان کم کردن این مرگ ها و خسارات ها وجود داشته اما متاسفانه کسی به آن توجه نکرده است.

در ابتدا بی توجهی و شوخی گرفتن هشدار ها توسط بعضی از افراد بود، مثلا زمانی که سیل در جایی شدت می گرفت مردم به جای پناه گرفتن در مکانی امن، از این اتفاق فیلم برداری می کردند.

بعضی از افراد نیز در طول این سال ها که ایران دچار خشکسالی بود در بستر رودخانه ها و مسیر هایی که قبلا سیلاب از آن جا عبور می کرده، خانه ساخته بودند ولی حالا که بارش باران بیش تر شده بود آب در مسیر های قدیمی جاری و خانه ها را خراب کرده بود.

متاسفانه این اشتباه فقط بین مردم عادی نبود و بعضی جاده ها و زیر ساخت ها نیز که محل عبور و مرور مردم بود، به همین صورت ساخته شده بودند و مسافران در آن مسیر ها گیر کرده بودند.

دیدن و شنیدن این موارد همه ی ما را ناراحت کرده بود اما کاری زیادی از دست ما ساخته نبود و فقط می توانستیم کمک های نقدی و غیر نقدی خود را به افراد سیل زده برسانیم.

ما همان روز ها بیش تر لباس هایی که کاملا سالم و گرم بودند را به هلال احمر تحویل دادیم تا به دست سیل زدگان که در سرمای آن روز ها در چادر زندگی می کردند، برسانند.

دلم برای همه ی آن هایی که در آن سیل وحشتناک اعضای خانواده و خانه های شان را از دست دادند می سوزد و آرزو می کنم دیگر چنین اتفاقی برای هیچ کس نیفتد.

کاش همه ی ما تلاش می کردیم تا به اندازه ی سهمی که داریم از شدت آسیب های بلایایی مثل سیل جلوگیری کنیم در غیر این صورت همان طور که شاهد بودیم طبیعت انتقام خود را از ما خواهد گرفت.

انشای دوم

سیل هم مانند زلزله و طوفان، یکی از بلایای طبیعی است، آبی که به همه موجودات جان می بخشد گاهی اوقات ویرانی و خرابی های بسیاری را به وجود می آورد.

وقت هایی پیش می آید که به علت بارش بیش از حد باران در مدت کم، آب زیادی روی سطح زمین جمع شود، این آب پس از جمع شدن شروع به حرکت می کند و هر چیزی که سر راهش باشد را نابود می کند.

انسان ها در به وجود آمدن سیل نقش دارند، جنگل ها و مراتع می توانند سیل را کنترل کنند ولی انسان ها با قطع کردن بی رویه ی درختان و آسیب به مراتع، احتمال وقوع سیل را بیش تر می کنند.

ساختن سد توسط انسان یکی از راه های کنترل آب است که با آن برق نیز تولید می شود، اما سر ریز شدن سد و شکسته شدن آن، خود می تواند عامل به وجود آمدن سیل باشد.

سیل بسیار قوی است و وقتی که جریان پیدا کند بسیار ویران کننده خواهد بود و هیچ چیز و هیچ کس از این ویرانی در امان نخواهد بود، انسان ها، حیوانات، درختان، خانه ها و ماشین ها هیچ کدام توانایی ایستادن روبروی سیل را ندارند.

سیل در مناطق روستایی که شغل شان کشاورزی و دامداری است آسیبی چند برابر دارد، زیرا در این مناطق هم زمان خانه ها و زمین های کشاورزی تخریب می شوند و از طرفی بسیاری از دام ها نیز نجات پیدا نکرده و غرق می شوند.

افراد سیل زده تقریبا تمام دارایی خود را از دست می دهند، و به کمک دیگران نیاز پیدا می کنند، نیاز اولیه این افراد آب و غذا است.

شاید با خود بگوییم آب در این مناطق زیاد است پس مردم نیازی به آن ندارند اما بعد از سیل، آب های آشامیدنی به دلیل احتمال وجود جسد انسان ها، حیوانات و موارد دیگر، آلوده می شوند و نمی توان از آن استفاده کرد.

افراد سیل زده خانه های خود را از دست می دهند و مجبورند در چادر زندگی کنند، زندگی در چادر در هر فصلی که باشد با مشکلات زیادی همراه است.

سیل برای حیوانات هم به اندازه ی انسان ویران گر است و ممکن است بسیاری از آن ها را از زیستگاه اصلی شان دور کند یا حتی نسل آن ها را با خطر انقراض روبرو کند.

مثلا همین اواخر، در سیلی که در استان سیستان و بلوچستان رخ داد تمساح ها از محیط آبی و محل زندگی شان جدا شده و در روستا ها و مناطق مسکونی پراکنده شده بودند که همین موضوع باعث نگرانی بیش تر افراد شده بود.

تنها راه جلوگیری از سیل و آسیب های آن این است که هر کدام از ما مسئولیت خود برای نگه داری و بر خورد درست با طبیعت را به خوبی انجام دهیم تا شاهد کم ترین خسارت ها باشیم.