انشا در مورد ظاهر و باطن انسان

انشا در مورد ظاهر و باطن انسان
انشا در مورد ظاهر و باطن انسان

ظاهر هر انسان یعنی چیزی هایی که ما می توانیم به صورت مشهود و مرئی در رفتار افراد مختلف ببینیم و باطن هر انسان یعنی چیز هایی که در نیت و قلب افراد است و ما نمی توانیم شاهد آن باشیم فقط گاهی اوقات با رفتار هایی که می بینیم می توانیم پی به نیت افراد ببریم.

رفتار های ظاهری بعضی از انسان ها بر خلاف چیزی است که در دل و باطن شان دارند، آن ها به ظاهر سعی می کنند رفتار خوب و پسندیده ای داشته باشند اما باطن شان این طور نیست و این خصلت آدم ها دو رو و ریا کار است.

انسان های خالص کسانی هستند که ظاهر و باطن شان یکی است و هر چه در دل شان باشد همان را نیز بر زبان جاری می کنند و با ظاهری خوب و باطنی سیاه قصد فریب و ریا ندارند.

به خاطر همین دو رویی و ریا کاری هاست که ما نمی توانیم به راحتی به کسی اعتماد کنیم و باید همیشه هوشیار باشیم تا گول ظاهر خوب کسی را نخوریم و تا مطمئن نشدیم که کسی ظاهر و باطن اش یکی است نباید به آن شخص اطمینان کنیم.

گاهی با آدم هایی بر خورد می کنیم که ظاهری بسیار زیبا دارند اما وقتی پی به باطن آن ها می بریم زیبایی شان رنگ می بازد و فقط باطن زشت آن ها را می توانیم ببینیم زیرا ظاهر زیبا بدون باطن زیبا هیچ ارزشی ندارد.

انسان هایی هم هستند که ظاهری بسیار معمولی دارند ولی باطن آن ها بسیار زیبا و روشن است، البته همیشه هم این طور نیست و انسان می تواند ظاهر و باطن زیبا را هم زمان در کنار هم داشته باشد.

همه ی ما باید یاد بگیریم که هیچ کس را از روی ظاهرش قضاوت نکنیم و به باطن انسان ها بیش تر از ظاهر شان اهمیت بدهیم چون باطن هر کس نشان دهنده ی شخصیت و شعورش می باشد.

هم چنین خودمان نیز باید تلاش کنیم که ظاهر و باطنی یکسان داشته باشیم و قضاوت در مورد باطن و نیت دیگران را هم به خدایی بسپاریم که ذات هر کس را می داند و تمام چیز های نهان برای او آشکار است.