انشا در مورد مفهوم ضرب المثل برو کار می کن مگو چیست کار + برداشت

انشا در مورد مفهوم ضرب المثل برو کار می کن مگو چیست کار
انشا در مورد مفهوم ضرب المثل برو کار می کن مگو چیست کار

2 انشای ساده و ادبی زیبا در مورد مفهوم ضرب المثل برو کار میکن مگو چیست کار همراه با برداشت و دریافت در یک بند برای کودکان و نوجوانان

مناسب کودکان

ضرب المثل “برو کار می کن مگو چیست کار” از شعرهای معروف ملک الشعرای بهار می باشد که ما را تشویق به داشتن کار می کند و تذکر می دهد که هیچ وقت نباید بی تحرک و بدون تلاش ماند زیرا از بی تحرکی هیچ چیزی به دست نخواهد آمد.

انسانی که کار نکند نه تنها امروز بلکه آینده اش را هم از دست خواهد داد زیرا بدون کار و تلاش چیزی به دست نمی آید، باید کار و تلاش کرد تا آینده ی بهتری را ساخت.

سعی و تلاش باعث نشاط و پویایی انسان می شود، با تلاش کردن است که بهتر فکر خواهیم کرد و خلاق تر خواهیم شد.

مصرع بعدی این شعر ” که سرمایه ی جاودانی ست کار” می گوید که کار کردن سرمایه ای است که از دست نخواهد رفت و جاودانه است. اثر کاری که انجام می دهیم ممکن است گاهی تا سال ها و حتی تا ابد باقی بماند.

اگر بعضی مواقع نتوانیم کار دلخواه خودمان را پیدا کنیم باید کاری را انجام دهیم که هم ما را مشغول کند و هم راهی باشد برای گذراندن زندگی، به قول معروف ” کار عار نیست “.

کار کردن هم باعث جمع آوری سرمایه ی مادی می شود و هم سرمایه ی معنوی. ما برای گذران زندگی نیازمند سرمایه مادی هستیم و بدون پول نمی توان روزها را سپری کرد و هم چنین از این جهت کار سرمایه معنوی است که باعث می شود انسان از تنبلی دوری کند و زندگی و ذهن پویایی داشته باشد.

همچنین این پویایی کمک می کند تا ما در زندگی خلاق تر و مسئولیت پذیر تر باشیم و کارهای خوبی انجام دهیم.

برداشت: تا کار نکنی چیزی به دست نمی آوری، از تنبلی و تن پروری بپرهیزید که نتیجه ای ندارد و کار است که سرمایه ی زندگانی است.

مناسب نوجوانان

کار جوهر آدمی است. کار است که به انسان نشاط می بخشد و او را از سستی و تنبلی دور می کند. آنچه همیشه از بزرگان شنیده ایم این بوده که هرگز تنبلی نکن و خود را به کار مشغول ساز، که این کار راه تعالی و پیشرفت است.

از کار کردن هراس نداشته باش که هر کاری بهتر از بی کار ماندن است زیرا که انسان بی کار پس از مدتی سست می شود و دیگر تلاشی برای کار کردن ندارد. شاید کاری باشد که از نظر ما جایگاهی که باید را نداشته باشد اما هر چه باشد بهتر است از بی کار ماندن و تنبلی.

همیشه به کاری مشغول باش که از آن بتوانی روزی حلال کسب کنی و این در نزد خداوند بلند مرتبه بسیار با ارزش است.

طبق فرموده ی امام علی (ع) انسانی که خود را به کاری مشغول نسازد نفسش او را مشفول می کند و به راهی می برد که زیان است و پایان خوشی ندارد.

کار کردن باعث تعالی و تکامل انسان است، داشتن هدف و انجام کاری که بتوان به آن هدف رسید باعث حرکت بخشیدن به زندگی انسان می شود و هر قدمی که آدمی در این راه بر می دارد بسیار ارزشمند است.

اگر در یافتن کار دلخواه موفق نبودی و باید کاری را انجام می دادی که فکر می کنی برای شأن تو مناسب نیست باید از خود بپرسی که کدام بهتر است؟؟ این که بی کار ماند یا این که هر چند کم تلاش کرد و قدم برداشت.

سستی، تنبلی و کار نکردن از انسانی فردی می سازد که منزوی و افسرده است و دوستی ندارد زیرا که هیچ کس، فردی با چنین صفاتی را دوست نخواهد داشت.

برداشت: انجام هیچ کاری عیب نیست، زیرا کار است که انسان و زندگی آدمی را می سازد.